Tymczasem relacja z popołudnia – tym razem w użyciu pas 30:
Lekko się spóźniłem więc gdy już dojeżdżałem do bramy ożarowskiej nagle z zaskoczenia za lasku huk i ziuuu! nade mną parka efów – pięknie, niziutko i głośno! Miodzio!
Musiały razem startować. Poszły jeszcze daleko prosto i dość nisko.I zaraz przed płotem przekołowały dwa efy. Wielkie szczęście, bo dziś wszystkie (z wyjątkiem jednego rano) zjeżdżały od razu z pasa do hangarów – spory kawał od płotu...
Chwilę potem start czwóreczki – jeden za drugim. Też ładnie choć od razu skęcały na południe. No to myślę koniec. Ale za chwilę słyszę w skanerku: wieża podaje komunikat pogodowy po angielsku. Myślę – ktoś będzie jednak startował, może jakaś bryza czy coś. A tu za chwilę nad pasem unosi się jeden, a zaraz potem drugi ef. I śmig nade mną! To jest to!
Choć prawdę mówiąc też poszły w lewo, więc pierwsza para wypadła jednak bezkonkurencyjnie!No i czas oczekiwania. Czekaliśmy (byłem z Żoneczką), czekaliśmy... i końca nie widać. A jeszcze wieża co chwilę "starszyła" kogoś z Żernik, że zaraz efy nadlecą.
No i wreszcie zjawiły się. Było ich sześć. Pierwszy usiadł grzecznie od razu, drugi przeszedł nad pasem i wio do nawrotu. Reszta (i tu jest mała rozbieżność między Żoneczką a mną, ale przyjmijmy że:) siadała od razu. W końcu utworzyła się na pasie niezła kolejka. Pierwszy już zniknął z widoku – zjechał do hangarów, drugi był w połowie drogi dojazdowej, trzeci zbliżał się do końca pasa, czwarty wytracał prędkość, piąty właśnie siadał, a szósty ustabilizował się w osi pasa – jakoś mniej więcej tak to było.
No to jeszcze pozostała ostatnia para. Czekamy na nią, zgłosiła się już do wieży i... nagle ni stąd ni z owąd nad pasem wyrastają dwa efy lecące gdzieś z północy! Zrobiły nawrót gdzieś nad Głuszyną i siadały od razu na pasie jeden za drugim. Pierwszy skołował najkrótszą drogą z pasa do hangarów. Drugi pokulał się nieco dalej i ku mojemu zdziwieniu skręcił z pasa na północ w drogę kołowania. Myślę sobie przejedzie do hangarów przed płotem – specjalnie dla mnie!
A tu nic! Odjechał na pewną odległość od pasa i... stanął! 
Ja patrzę, a od CPPSu ciągnie cała kolejka samochodów!
A ef stoi. Podjeżdżają: z 4-5 wozów strażackich i jeszcze kilka jakiś innych. Ustawiają się wokół efa, zaczynają się gramolić. A na skanerku cisza. Wysiadła jakaś gromada strażaków, na przedzie jakiś specjalny w całym białym skafandrze (spodziewają się skażenia czy ufo? 
). Ciągną węże, obchodzą efa z róznych stron. Najgorsze, że to wszystko (szczegóły) widziałem jedynie na podglądzie zdjęć z aparatu, bo na mój wzrok to za daleko, a lornetka została w domu... W końcu odezwali się strażacy do pilota na częstotliwości wieży. Ale on nic!... Myślę sobie co się z gościem dzieje?! Ale po jakiejś chwili odezwała się wieża. Wymieniała krótką korespondecję głosową z pilotem po angielsku i kazała mu wyłączyć silnik i otworzyć osłonę kabiny. Po chwili faktycznie silnik zgasł i osłona się podniosła. Na zdjęciach wypatrzyłem, że jakiś strażak wpakował się na drabince do pilota. Ten, po chwili musiał wysiąść i chyba odporowadzili go do samochodu. Pewnie albo coś było z gościem nie tak, albo taka procedura... Chwilę to trwało, ekipa obejrzała jeszcze stojący samolot. A po tym Ford wziął go na hol i odholował powoli (m.in. tuż przed płotem) do strefy hangarów. Za nimi jechała jedna straż. A reszta się powoli rozjechała. Ef zniknął za krzakami i... koniec sensacji! A, jeszcze najważniejsze: numer taktyczny pechowego efa to 4043.
No, to by było na tyle. Ufff...
.
chłopaki ładnie polatali... 2 razy kosiak na pasem, to była piękna sprawa... a potem to poderwanie maszyny i zwrot... nie wiedziałem ze F-16 jest w stanie coś takiego wykonac 
