Kółko miłośników Su-22

[szopie]

Ciekawe gdzie ją targali, może do prywatnej kolekcji?

[Sawicz]

Możliwości są dwie:

Warszawa - MWP
Łask - 32 BLot

[Sawicz]

Opowieści, tym razem o Su-22, ciąg dalszy.

1. W Pile w roku 1986, kiedy to w 6 plmb za instruktorów robili Rosjanie, tylko oni latali na poligon ze "specjalnym" uzbrojeniem, jako jedyni latali, np. z ZR-8 oraz z maksymalnym ładunkiem bomb, czyli 18x 100 kg na czterech MBD3-U6-68-1 oraz 2x 500 kg. Z Wjugami też początkowo to oni latali.

2. W Powidzu w 1987, Rosjanie popisywali się swoimi umiejętnościami na Su-22, najczęściej był to start z minimalnym zapasem paliwa, od razu pętla nad lotniskiem (po oderwaniu) i przy wyprowadzeniu z pętli lądowanie na lotnisku, wszystko w granicach terenu lotniska.

Latali oni w dość dziwnych kombinezonach, które nie były dobrze uszyte ani dobrane do użytkownika. Po tym jak pilot wysiadał z kabiny było mu widać połowę pleców (jak nie całe) oraz tą "mniej szlachetną, dolną" ich część.
Byli Oni obiektem drwin i żartów Polaków tam pracujących.

Takie ciekawostki ostatnio usłyszane. Oczywiścię ręczę za prawdziwość tych historii.

[Sawicz]

Pięknie uchwycone "zassanie", aż szok, skąd silnik pobiera sobie powietrze. W tym przypadku nie potrzebna była strefa bezwzglednej czystości.

[Javorek]

CZyżby fotka robiona w Mińsku

[Sawicz]

Czyżby fotka robiona w Mińsku

I to przez naszego forumowicza - Weisskopfa.

Poza tym wiele razy robiono / robi się pokazówki dla oficjeli, gdzie podwieszenia pokazywane mają mało wspólnego z tymi stosowanymi na codzień

Co prawda nie pokazówka, ale wyobraźnia kogoś poniosła. Jeden z nielotów powidzkich.

[eNwings]

Co? Normalnie nie bierze 4 zbiorników ???

p.s. Taka ciekawostka - pytanie. Ile zbiorników (nie licząc CFT) mogą przenosić nasze F-16 i ile to by było litrów paliwa ? Sorki że tutaj... ale temat zagadkowy narazie wisi w holdingu ...a skoro już jesteśmy przy zbiornikach..

[szopie]

Tu masz opis i schemat instalacji paliwowej twojego pupilka:
http://www.eskadra.net/biblioteka/instalacje.pdf" onclick="window.open(this.href);return false;

[eNwings]

Szopie Ja cie normalnie - tam jest tego więcej nt. F-16 dzięki serdeczne z linka

p.s. ESKADRA.net - swietna stronka i nie tylko dla Fitteromaniaków jak by sie mogło na pierwszy rzut oka zdawać

[Sawicz]

Co? Normalnie nie bierze 4 zbiorników ???

Bierze, jednak nie w tych miejscach pod skrzydłami. Na tych punktach podwieszeń nie ma instalacji paliwowej.

[Sawicz]

http://lotniczapolska.pl/Su-22:-ostatnia-dekada,3394" onclick="window.open(this.href);return false;

Su-22: ostatnia dekada?

Spośród ponad stu egzemplarzy samolotów Su-22 przekazanych polskiemu wojsku obecnie użytkowanych jest 48. Według stanu ewidencyjnego każda z trzech eskadr świdwińskiej brygady ma dysponować 16 samolotami tego typu. Ich okres użytkowania nieubłaganie zbliża się do końca.

Obecnie samoloty Su-22 znajdują się na wyposażeniu trzech eskadr 1 Brygady Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie. Dwie z nich – 7 i 40 eskadra lotnictwa taktycznego – stacjonują w tym mieście, natomiast 8 związana jest z Mirosławcem. Samoloty trafiły do Polski w połowie lat 80., większość przekazano nam w latach 1985-1987. Stan ewidencyjny każdej z eskadr to 16 samolotów: 13 bojowych Su-22M4 oraz 3 szkolno-bojowe Su-22UM3K. Ewentualne nadwyżki trafiają do Agencji Mienia Wojskowego, która dalej nimi dysponuje. Samolot ten zyskał rzeszę zwolenników, zarówno wśród personelu Sił Powietrznych, jak i miłośników lotnictwa. Niejednokrotnie piloci brygady ze Świdwina wprawiali w zakłopotanie swoich zagranicznych kolegów z NATO, dysponujących znacznie nowocześniejszym, zaawansowanym technicznie sprzętem, wykonując wzorowo złożone zadania. Su-22 z 40 eskadry lotnictwa taktycznego w Świdwinie podczas międzynarodowych ćwiczeń BOLD AVENGER 2007 w Norwegii został uhonorowany dyplomem jako najsprawniejszy samolot biorący udział w ćwiczeniu...

Samolot Su-22 pełni ważną rolę w Siłach Powietrznych i jest naszemu lotnictwu bardzo potrzebny. Jednak cykl życia technicznego użytkowanych obecnie maszyn powoli, ale nieubłaganie zbliża się do końca. – Na dzień dzisiejszy krańcowym okresem eksploatacji dla Su-22M4 i Su22UM3K jest odpowiednio 2014 i 2015 rok – informuje Wydział Prasowy Dowództwa Sił Powietrznych. Od kilku lat nie prowadzi się już remontów głównych Su-22 w wojskowych zakładach lotniczych (WZL nr 2 w Bydgoszczy), dzięki opracowanym w kraju biuletynom rutynowe przeglądy, podczas których przedłuża się żywotność samolotów, wykonuje się co 200 godzin w jednostkach. Siły Powietrzne chciałyby pozyskać następcę Su, który zająłby jego miejsce w eskadrach 1 Brygady, a w przyszłości Skrzydła Lotnictwa Taktycznego w Świdwinie. Rozważane są różne typy samolotów bojowych, także najnowsze, światowe konstrukcje. Jeszcze nie określono ani ilości, ani tym bardziej typu pożądanego samolotu. Nie wiadomo, jakiej wielkości fundusze zostaną zagwarantowane na ten cel. Koncepcja, by zastąpić Su-22 samolotami szkolno-bojowymi raczej nie zostanie zrealizowana. Jednak decyzje o zakupie następcy – związane z dysponowaniem znacznymi środkami finansowymi – należą do tych z gatunku politycznych, które charakteryzują się tym, że nie są podejmowane w szybkim tempie. A czasu nie ma – od podjęcia stosownych decyzji, przeprowadzenia postępowania przetargowego, podpisania umów do dostawy maszyn do Sił Powietrznych minie wiele lat... A Brygada musi nieprzerwanie realizować proces szkolenia lotniczego, uczestniczyć w ćwiczeniach i wykonywać inne zadania.

Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych zaproponował wprawdzie opracowanie biuletynu, dzięki któremu okres użytkowania samolotów Su-22 zostałby wydłużony poza rok 2020. Samoloty byłyby eksploatowane według stanu technicznego, bez uwzględnienia dotychczasowych resursów. Nie jest jednak zbyt prawdopodobne, by ta propozycja zyskała uznanie w Siłach Powietrznych. Żywotność samolotu nie będzie wydłużana w nieskończoność, a takie działanie zdecydowanie odwlecze procedury zmierzające do pozyskania nowego, perspektywicznego samolotu bojowego, który zastąpiłby zasłużonego dla Sił Powietrznych, wrośniętego w lotniczy pejzaż Świdwina, Mirosławca, Powidza i innych miejsc w Polsce Suchoja.

Sławomir Kasjaniuk

Jedno zdanie jest wyrózniające się:

"Su-22 z 40 eskadry lotnictwa taktycznego w Świdwinie podczas międzynarodowych ćwiczeń BOLD AVENGER 2007 w Norwegii został uhonorowany dyplomem jako najsprawniejszy samolot biorący udział w ćwiczeniu..."

[Sawicz]

Ja tu posta pod postem piszę , ale jest po prostu co pokazywać:

http://pl.youtube.com/watch?v=HRv784KiAZI" onclick="window.open(this.href);return false;

[szopie]

Artykuł optymizmem nie napawa, do 2012 roku będą latać i co potem? Trzy nowe eskadry F-16, 7,8 i 40 eskadra + remont dwóch lotnisk do standardów umożliwiających przyjęcie nowych samolocików. Gdyby nowe maszyny miałyby rozpocząć słuzbę w Mirosławcu i Świdwinie to już teraz powinien być ogłoszony przetarg. Napewno wdrożenie byłoby łatwiejsze bo droga już została przetarta (3,6 i 10 eskadra). Szlag mnie trafia że będą to efy-16, ale co można zrobić - noszą biało-czerwone szachownice i trzeba je polubić. ( Jak nie możesz czegoś zmienić musisz to polubić)
Szkoda bo kończy się pewna epoka lotnictwa

[Sawicz]

Strzeliłem sobie samobója Na usprawiedliwienie podam, że info o wyjeździe suki na wschód nie były sprawdzone.

http://lotniczapolska.pl/Su-22M4--w-muz ... nowie,3496" onclick="window.open(this.href);return false;

Su-22M4 w muzeum w Drzonowie

Po ponad półrocznych staraniach Działu Lotnictwa, Lubuskie Muzeum Wojskowe w Drzonowie k. Zielonej Góry pozyskało kolejny, 30 już eksponat lotniczy. Stał się nim odrzutowy samolot myśliwsko-bombowy Suchoj Su-22M4.

Jest to ostatnia, finalna postać konstrukcji, która wywodzi się z samolotu Su-7, a bezpośrednim jej protoplastą był samolot Su-7IG (izmiennaja geometria). Na tym właśnie samolocie testowano zastosowane w seryjnych samolotach skrzydło o zmiennej geometrii. Cała seria tych konstrukcji nosi radzieckie oznaczenie Su-17, zaś finalna wersja Su-17M4 i eksportowe Su-22M4. Samolot o numerze burtowym 8511 (seryjnym 28511) przekazany do LMW Drzonów został wyprodukowany 1 sierpnia 1985 r. i w tymże roku, fabrycznie nowy, w skrzyniach trafił do Polski. Na miejscu został złożony i oblatany przez radziecką ekipę serwisową. Egzemplarz ten początkowo eksploatowany był w 40 pułku lotnictwa myśliwsko-bombowego w Świdwinie (gdzie nosił czerwony numer burtowy), a następnie w 7 pułku lotnictwa bombowo-rozpoznawczego w Powidzu.

Cała operacja przebazowania samolotu z jednostki w Powidzu do Muzeum, to niezwykle skomplikowane przedsięwzięcie z uwagi na swoją specyfikę, jak i na delikatność konstrukcji lotniczych. Demontaż samolotu na lotnisku stałego bazowania, choć pracochłonny, jest dość rutynową czynnością. Natomiast problemów niezmiennie przysparza transport tak dużych i stosunkowo delikatnych obiektów na naszych (ostatnio wszędzie będących w remoncie lub jeszcze przed) dziurawych, wąskich drogach, pełnych ograniczeń i utrudnień. Problemów jest jeszcze kilka, a jeden z nich to autostrady lub ich brak, drugi zaś to dojazd do nich lub zjazd na drogi lokalne. Owe dojazdy do nowych autostrad są wręcz zupełnie nieprzystosowane do przemieszczania dużych ładunków, pełne małych rond, na których i osobowe auta nie są w stanie jechać swobodnie. W tym wypadku projektanci nie wykazali się ani przewidywaniem, ani specjalnym myśleniem. Czyli reasumując: w miarę dobrze dopóki autostrada, obyśmy z gabarytowym ładunkiem nie musieli z niej zjeżdżać…

Jednak transport samolotu przebiegł bez większych problemów dzięki kunsztowi kierowców, jak i fachowemu przygotowaniu firm „TIM” z Gubina i „Maxi-Taxi” z Oborników Wlkp., które wzięły na siebie odpowiedzialność za tę bardzo ważną część całej operacji, zaś mając na względzie obecne utrudnienia na drogach, czas transportu należy uznać za duży sukces. Jednak najtrudniejszą i najbardziej skomplikowaną część stanowi rozładunek i montaż samolotu na miejscu, w Muzeum, gdzie swoiste warunki terenowe nie pozwalają na standardową realizację prac z racji bliskości innych eksponatów, linii elektrycznej itd. Tu ważna staje się nawet przemyślana kolejność rozładunku elementów i w tym względzie wielka wiedzą i umiejętnością działania wykazała się ekipa techniczna z lotniska w Powidzu. Całość przedsięwzięcia została wykonana planowo w dniach 24-27 lipca br. roku.

Za rzetelność i fachowość wykonania prac składam serdeczne podziękowania wszystkim biorącym udział w przebazowaniu samolotu do drzonowskiego Muzeum, zarówno kierowcom, jak i szefostwu firm „TIM” z Gubina , „Maxi-Taxi” z Obornik Wlkp. a także dowództwu Bazy Lotniczej w Powidzu za udzielenie wszechstronnej, koniecznej pomocy.

Jarosław Sobociński
Kierownik Działu Lotnictwa
LMW Drzonów

[Sawicz]

Czeluści dyszy AL-21F3 z 9616:

http://www.jetphotos.net/viewphoto.php?id=6318327" onclick="window.open(this.href);return false;