Kółko miłośników Mi-14
: 11 wrz 2008, 16:19
Miał być nowy temat ale pomysł upad. Reaktywacja.
W ramach rozwoju konstrukcji śmigłowców pokładowych Mila powstał na początku lat siedemdziesiątych ciężki śmigłowiec do zwalczania łodzi podwodnych - Mi-14. Pierwszy lot na nim wykonany był w 1973 roku. Śmigłowiec ten, o amfibijnym kadłubie, był następcą wielozadaniowego śmigłowca transportowego Mi-8. Wyposażono go w mocniejsze silniki i przekonstruowany kadłub, w pływaki stabilizujšce i chowane podwozie. Dwie główne wersje śmigłowca Mi-14 reprezentowane są przez Mi-14 PL do zwalczania łodzi podwodnych oraz przez Mi-14 PS wersję ratowniczą. Śmigłowiec ten jest dobrze wyposażony do swoich zadań: radar poszukiwawczy pod przedniš częścią kadłuba, szereg innych czujników oraz dźwig ratunkowy nad suwliwymi lewymi drzwiami. Są użytkowane w Rosji i w Polsce.
Polskim ich domem jest Darłowo (miasto na środkowym wybrzeżu w dawnym woj.Koszalińskim, pomiędzy Ustką a Kołobrzegiem) a ściślej mówiąc Darłówko (miejscowość oddalona od Darłowa o 3 km.).
Jest tu lotnisko na którym poczštkowo były Sm'y-1, Sm'y-2, Mi-2, Mi-4, An'y-2 i w reszcie Mi-14.
Dotąd w jednostce lata kilka Mi-2, ale są to bardzo sędziwe śmigłowce.
Charakterystyka Śmigłowca Mi-14
Załoga
Cztery osoby:dwóch pilotów, nawigator-operator systemu uzbrojenia (wśmigłowcu ratowniczym-ratownik) oraz technik pokładowy. Załoga porozumiewa się pomiędzy sobą za pomoca rozmownicy SPU-7. Załoga posiada specjalne kamizelki MSK-3M do lotów nad morzem, umożliwiające przeżycie 24 godzin w zimnej wodzie. Zespołowym środkiem ratowniczym jest łódka LAS-5M-3.
Wyposażenie
System poszukująco-celowniczy 7071 Kalmar organizujący prace stacji radiolokacyjnej Inicjatiwa-2M (I-2M, od:Mil; w wersji eksportowej I-2ME),stacji hydroakustycznej Oka-2 i miernika anomalii magnetycznych Orsza (APM-60). Ponadto śmigłowiec zabiera pławy hydroakustyczne jednorazowego użytku. Za pomoca urządzenia telemetrycznego PK-025przekazywane sa komendy naprowadzania nacel. Wyposażenie łączności stanowią radiostacje R-842M i R-860 (w śmigłowcu Mi-14PS radiostacje Karat-M-24 i R-832M).rozmownica pokładowa SPU-7. Przyrządy nawigacyjne to: radiokompasy ARK-9 ARK-U2 , radiowysokościomierz RW-3, dopplerowskiradar nawigacyjny DISS-15. Urządzenie swój-obcy SRZO-2.
Uzbrojenie
mieści się w komorze bombowej i wyrzucane jest przez drzwi w dnie śmigłowca. Mi-14PL w wariancie uderzeniowym zabiera jedna torpedę AT-1, albo rakieto-torpedę APR-2 albo 8 bomb głębinowych PLAB-250-120, albo 12 bomb głębinowych PLAB-50-65, albo jedna jądrowa bombę głębinowa. W wariancie poszukującym zabiera kasety z bojami radiohydroakustyczymi (36 typu RGB-NM lub 12 typu RGB-N ). Ponadto śmigłowiec bierze bomby orientacyjne OMAB-25-12D (dzienne) i OMAB-25-8N (nocne) oraz pławy radiowe Poplawok-B.
Zespól napędowy i Uklad przenoszenia mocy
Dwa silniki turbośmigłowe TW3-117M konstrukcji zespołu . Izotowa o mocy max.1659 kW (2225 KM) każdy, sa umieszczone obok siebie na suficie ładowni. W eksploatacji moc silników jest ograniczona do 1454 kW (1950 KM), silnik pracuje pełna mocą tylko w wypadku awarii drugiego. Na wlotach powietrza do silników moga być zainstalowane dwustopniowe filtry przeciwpyłowe, ale zdarza się to rzadko. Silnik pomocniczy AI-9W znajduje się w tylnej części przedziału silnikowego, za przekładnią główną. Paliwo o łącznej objętości 3795 l znajduje się w sześciu zbiornikach w łódce kadłuba i w siódmym, rozchodowym ,umieszczonym u góry za przekładnią główną . Dodatkowy zbiornik na 500 l może być założony wewnątrz kabiny transportowej. Uklad przenoszenia mocy jest klasyczny dla dwusilnikowych turbinowych śmigłowców w układzie jednowirnikowym i składa się z przekładni głównej,pośredniczącej i tylnej oraz wału tylnego. Przekładnia główna WR-14 jest planetarna, trzystopniowa, przełożenie wynosi 78:1, a masa 810 kg. Od przekładni głównej odchodzi wal tylny przekazujący moc do wirnika ogonowego.
Konstrukcja
Wirnik nośny śmigłowca ma konstrukcje klasyczna, składa się z głowicy i pięciu łopat o profilu NACA-230/12. Wirnik ogonowy jest trzyłopatowy. Kadłub ma klasyczna konstrukcje półskorupową i jest podzielony technologicznie na trzy przedziały i wykonany w większości z duraluminium. W części przedniej znajduje się kabina dla trzech członków załogi (czwarty-operator systemu poszukująco-celowniczego zajmuje stanowisko w kabinie ładunkowej). Cześć środkowa stanowi kabina ładunkowa z zamontowanymi na niej silnikami, przekładnią główną i wirnikiem nośnym. Pod spodem kabiny znajdują się zbiorniki paliwa oraz komora uzbrojenia. Tylna cześć kadłuba stanowi belka ogonowa ze statecznikiem poziomym, wirnikiem ogonowym oraz pływakiem. Czteropunktowe podwozie jest wciągane do kadłuba (kola przednie) lub do gondol po bokach tylnej części kadłuba (koła tylne). Kola przednie sa pojedyncze o rozmiarach 480 x 200 mm, koła główne zdwojone, 600 x 180 mm. Wirnik ogonowy jest zabezpieczony przed uderzeniem o ziemie lub o wode poprzez wspornik z pływakiem o objętości 0,185 m3. Dwa nadmuchiwane pływaki o pojemności 4 m3 założone są w gondolach podwozia głównego i służą do zachowania równowagi podczas wodowania. Ciśnienie wewnątrz pływaków musi być podtrzymywane przez sprężarkę, dlatego podczas wodowania nie mozna wyłączyć silnków śmigłowca. Mi-14 może pływać przy stanie morza do 2 stopni i przy bocznym wietrze do 10 m/s. W drzwiach zainstalowana jest wciągarka z napędem elektrycznym. W śmigłowcach Mi-14PL i Mi-14BT jest to założona na zewnątrz wciągarka LPG-2 (w starszych seriach produkcyjnych) bądź LPG-150 o udźwigu 150 kg. W śmigłowcach Mi-14PS jest to wciągarka ruchoma (chowana do kabiny ładunkowej) LPG-300 o udźwigu 300 kg. Uklad sterowania mechaniczny, ze wzmacniaczami hydraulicznymi . Wszystkie układy sa typu sztywnego z wyjątkiem części układu sterowania nożnego (wewnątrz belki ogonowej) hamulca wirnika i wyłączania silników. Uklad automatycznego sterowania SAU-14 ze stabilizacja zawisu (w wersji Mi-14PS nie ma stabilizacji zawisu).
Rozmiary
Średnica wirnika głównego:
21,294 m
Średnica wirnika ogonowego:
3,908 m
Długość całkowita (z obracającymi się wirnikami):
25,315 m
Długość kadłuba:
18,376m
wersja Mi-14PS z dodatkowym reflektorem z przodu:
18,776 m
Wysokość całkowita (z wirnikiem ogonowym):
6,936m
Baza podwozie:
4,128m
Rozstaw kół przednich:
1,17m
Rozstaw kół głównych:
2,82m
Masy
Własna :
8902kg
Mi-14PS
8821kg
Mi-14BT
8800kg
Startowa normalna:
14000kg
Ład. maksymalny:
2000kg
Mi-14PS
3000kg
Osiągi
Prędkość max. na poziomie morza:
230km/h
Prędkość max. nawysokości 1000 m:
240km/h
Prędkość max. dopuszczalna:
250km/h
Pułap praktyczny:
4000m
Zasięg normalny:
800km
Zasięg max. (z rezerwa7%):
1135km
Max. długotrwałość lotu:
5h 56'
Czas patrolowania w odległości 200 km od bazy:
3h
Spis naszych wsjech 14'stek : http://www.lotnictwo.net.pl/viewforum.php?f=80
Na koniec jedna z ostatnich takich misji dla 5137:

Duże foty:
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12787
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12788
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12789
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12790
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12791
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12792
W ramach rozwoju konstrukcji śmigłowców pokładowych Mila powstał na początku lat siedemdziesiątych ciężki śmigłowiec do zwalczania łodzi podwodnych - Mi-14. Pierwszy lot na nim wykonany był w 1973 roku. Śmigłowiec ten, o amfibijnym kadłubie, był następcą wielozadaniowego śmigłowca transportowego Mi-8. Wyposażono go w mocniejsze silniki i przekonstruowany kadłub, w pływaki stabilizujšce i chowane podwozie. Dwie główne wersje śmigłowca Mi-14 reprezentowane są przez Mi-14 PL do zwalczania łodzi podwodnych oraz przez Mi-14 PS wersję ratowniczą. Śmigłowiec ten jest dobrze wyposażony do swoich zadań: radar poszukiwawczy pod przedniš częścią kadłuba, szereg innych czujników oraz dźwig ratunkowy nad suwliwymi lewymi drzwiami. Są użytkowane w Rosji i w Polsce.
Polskim ich domem jest Darłowo (miasto na środkowym wybrzeżu w dawnym woj.Koszalińskim, pomiędzy Ustką a Kołobrzegiem) a ściślej mówiąc Darłówko (miejscowość oddalona od Darłowa o 3 km.).
Jest tu lotnisko na którym poczštkowo były Sm'y-1, Sm'y-2, Mi-2, Mi-4, An'y-2 i w reszcie Mi-14.
Dotąd w jednostce lata kilka Mi-2, ale są to bardzo sędziwe śmigłowce.
Charakterystyka Śmigłowca Mi-14
Załoga
Cztery osoby:dwóch pilotów, nawigator-operator systemu uzbrojenia (wśmigłowcu ratowniczym-ratownik) oraz technik pokładowy. Załoga porozumiewa się pomiędzy sobą za pomoca rozmownicy SPU-7. Załoga posiada specjalne kamizelki MSK-3M do lotów nad morzem, umożliwiające przeżycie 24 godzin w zimnej wodzie. Zespołowym środkiem ratowniczym jest łódka LAS-5M-3.
Wyposażenie
System poszukująco-celowniczy 7071 Kalmar organizujący prace stacji radiolokacyjnej Inicjatiwa-2M (I-2M, od:Mil; w wersji eksportowej I-2ME),stacji hydroakustycznej Oka-2 i miernika anomalii magnetycznych Orsza (APM-60). Ponadto śmigłowiec zabiera pławy hydroakustyczne jednorazowego użytku. Za pomoca urządzenia telemetrycznego PK-025przekazywane sa komendy naprowadzania nacel. Wyposażenie łączności stanowią radiostacje R-842M i R-860 (w śmigłowcu Mi-14PS radiostacje Karat-M-24 i R-832M).rozmownica pokładowa SPU-7. Przyrządy nawigacyjne to: radiokompasy ARK-9 ARK-U2 , radiowysokościomierz RW-3, dopplerowskiradar nawigacyjny DISS-15. Urządzenie swój-obcy SRZO-2.
Uzbrojenie
mieści się w komorze bombowej i wyrzucane jest przez drzwi w dnie śmigłowca. Mi-14PL w wariancie uderzeniowym zabiera jedna torpedę AT-1, albo rakieto-torpedę APR-2 albo 8 bomb głębinowych PLAB-250-120, albo 12 bomb głębinowych PLAB-50-65, albo jedna jądrowa bombę głębinowa. W wariancie poszukującym zabiera kasety z bojami radiohydroakustyczymi (36 typu RGB-NM lub 12 typu RGB-N ). Ponadto śmigłowiec bierze bomby orientacyjne OMAB-25-12D (dzienne) i OMAB-25-8N (nocne) oraz pławy radiowe Poplawok-B.
Zespól napędowy i Uklad przenoszenia mocy
Dwa silniki turbośmigłowe TW3-117M konstrukcji zespołu . Izotowa o mocy max.1659 kW (2225 KM) każdy, sa umieszczone obok siebie na suficie ładowni. W eksploatacji moc silników jest ograniczona do 1454 kW (1950 KM), silnik pracuje pełna mocą tylko w wypadku awarii drugiego. Na wlotach powietrza do silników moga być zainstalowane dwustopniowe filtry przeciwpyłowe, ale zdarza się to rzadko. Silnik pomocniczy AI-9W znajduje się w tylnej części przedziału silnikowego, za przekładnią główną. Paliwo o łącznej objętości 3795 l znajduje się w sześciu zbiornikach w łódce kadłuba i w siódmym, rozchodowym ,umieszczonym u góry za przekładnią główną . Dodatkowy zbiornik na 500 l może być założony wewnątrz kabiny transportowej. Uklad przenoszenia mocy jest klasyczny dla dwusilnikowych turbinowych śmigłowców w układzie jednowirnikowym i składa się z przekładni głównej,pośredniczącej i tylnej oraz wału tylnego. Przekładnia główna WR-14 jest planetarna, trzystopniowa, przełożenie wynosi 78:1, a masa 810 kg. Od przekładni głównej odchodzi wal tylny przekazujący moc do wirnika ogonowego.
Konstrukcja
Wirnik nośny śmigłowca ma konstrukcje klasyczna, składa się z głowicy i pięciu łopat o profilu NACA-230/12. Wirnik ogonowy jest trzyłopatowy. Kadłub ma klasyczna konstrukcje półskorupową i jest podzielony technologicznie na trzy przedziały i wykonany w większości z duraluminium. W części przedniej znajduje się kabina dla trzech członków załogi (czwarty-operator systemu poszukująco-celowniczego zajmuje stanowisko w kabinie ładunkowej). Cześć środkowa stanowi kabina ładunkowa z zamontowanymi na niej silnikami, przekładnią główną i wirnikiem nośnym. Pod spodem kabiny znajdują się zbiorniki paliwa oraz komora uzbrojenia. Tylna cześć kadłuba stanowi belka ogonowa ze statecznikiem poziomym, wirnikiem ogonowym oraz pływakiem. Czteropunktowe podwozie jest wciągane do kadłuba (kola przednie) lub do gondol po bokach tylnej części kadłuba (koła tylne). Kola przednie sa pojedyncze o rozmiarach 480 x 200 mm, koła główne zdwojone, 600 x 180 mm. Wirnik ogonowy jest zabezpieczony przed uderzeniem o ziemie lub o wode poprzez wspornik z pływakiem o objętości 0,185 m3. Dwa nadmuchiwane pływaki o pojemności 4 m3 założone są w gondolach podwozia głównego i służą do zachowania równowagi podczas wodowania. Ciśnienie wewnątrz pływaków musi być podtrzymywane przez sprężarkę, dlatego podczas wodowania nie mozna wyłączyć silnków śmigłowca. Mi-14 może pływać przy stanie morza do 2 stopni i przy bocznym wietrze do 10 m/s. W drzwiach zainstalowana jest wciągarka z napędem elektrycznym. W śmigłowcach Mi-14PL i Mi-14BT jest to założona na zewnątrz wciągarka LPG-2 (w starszych seriach produkcyjnych) bądź LPG-150 o udźwigu 150 kg. W śmigłowcach Mi-14PS jest to wciągarka ruchoma (chowana do kabiny ładunkowej) LPG-300 o udźwigu 300 kg. Uklad sterowania mechaniczny, ze wzmacniaczami hydraulicznymi . Wszystkie układy sa typu sztywnego z wyjątkiem części układu sterowania nożnego (wewnątrz belki ogonowej) hamulca wirnika i wyłączania silników. Uklad automatycznego sterowania SAU-14 ze stabilizacja zawisu (w wersji Mi-14PS nie ma stabilizacji zawisu).
Rozmiary
Średnica wirnika głównego:
21,294 m
Średnica wirnika ogonowego:
3,908 m
Długość całkowita (z obracającymi się wirnikami):
25,315 m
Długość kadłuba:
18,376m
wersja Mi-14PS z dodatkowym reflektorem z przodu:
18,776 m
Wysokość całkowita (z wirnikiem ogonowym):
6,936m
Baza podwozie:
4,128m
Rozstaw kół przednich:
1,17m
Rozstaw kół głównych:
2,82m
Masy
Własna :
8902kg
Mi-14PS
8821kg
Mi-14BT
8800kg
Startowa normalna:
14000kg
Ład. maksymalny:
2000kg
Mi-14PS
3000kg
Osiągi
Prędkość max. na poziomie morza:
230km/h
Prędkość max. nawysokości 1000 m:
240km/h
Prędkość max. dopuszczalna:
250km/h
Pułap praktyczny:
4000m
Zasięg normalny:
800km
Zasięg max. (z rezerwa7%):
1135km
Max. długotrwałość lotu:
5h 56'
Czas patrolowania w odległości 200 km od bazy:
3h
Spis naszych wsjech 14'stek : http://www.lotnictwo.net.pl/viewforum.php?f=80
Na koniec jedna z ostatnich takich misji dla 5137:
Lot po serce
Marynarka Wojenna została poproszona o pomoc, aby przetransportować serce do przeszczepu ze Słupska do Kliniki Kardiochirurgii Akademii Medycznej w Gdańsku, gdzie na organ oczekiwał pacjent kliniki. Po serce poleciał śmigłowiec ratowniczy Marynarki Wojennej Mi-14 PS. Dzisiaj rano organ trafił do Gdańska.
Załoga śmigłowca Mi-14 PS z 29 Eskadry Lotniczej Marynarki Wojennej wystartowała z lotniska w Darłowie o godzinie 06:17. Po 16 minutach lotu śmigłowiec był już w Słupsku. Z lotniska w Słupsku śmigłowiec podjął zespół transplantacyjny wraz z organem do przeszczepu. Następnie poleciał na lotnisko w Gdańsku Rębiechowie, gdzie lądował o godzinie 07:25. Stamtąd serce trafiło do gdańskiej Kliniki Kardiochirurgii.
Skład załogi śmigłowca ratowniczego Mi-14 PS:
* dowódca załogi – kmdr por. Paweł Smereka;
* drugi pilot kpt. mar. pil. Dariusz Sionkowski;
* technicy: chor. mar. Sebastian Majcherczyk, bosm. Adam Tepurski;
* ratownik chor. mar. Mirosław Baranowski.
Duże foty:
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12787
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12788
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12789
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12790
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12791
http://foto.mw.mil.pl/foto.php?vhost=www&id_lg=12792
...kawał miesiąca 
